سنگال مقابل عراق

سنگال در آخرین بازی گروه I جام جهانی ۲۰۲۶ در ورزشگاه بی‌ام‌او فیلد تورنتو، عراق را با نتیجه ۵ بر ۰ شکست داد و امید خود را برای صعود از میان تیم‌های سوم زنده نگه داشت. این برد برای شیرهای ترانگا فقط یک پیروزی معمولی نبود؛ سنگال پس از دو شکست مقابل فرانسه و نروژ بدون امتیاز وارد مسابقه شده بود و می‌دانست برای برگشتن به جدول تیم‌های سوم، به بردی بزرگ و تفاضل گل سنگین نیاز دارد.

شروع مسابقه دقیقاً همان چیزی بود که سنگال می‌خواست. در دقیقه ۴، عبدولای سک از سمت راست توپ را به محوطه فرستاد و حبیب دیارا با واکنشی سریع مسیر توپ را تغییر داد. ضربه او وارد دروازه عراق شد و سنگال خیلی زود ۱ بر ۰ جلو افتاد. این گل فشار را از روی تیم پاپ تیاو برداشت و عراق را وارد بحرانی کرد که چند دقیقه بعد شدیدتر شد.

در دقیقه ۱۳، ریبین سولاکا روی سادیو مانه خطا کرد. داور ابتدا کارت دیگری نشان داد، اما پس از بازبینی ویدئویی، تصمیم تغییر کرد و مدافع عراق کارت قرمز گرفت. عراق از همان ابتدای نیمه اول ده‌نفره شد و گراهام آرنولد مجبور شد خیلی زود محمد یونس را به جای علی قاسم وارد زمین کند تا ساختار دفاعی تیمش را حفظ کند. با این حال، عراق پس از اخراج کاملاً عقب نشست و بیشتر به دفع توپ و بستن فضاها فکر کرد.

با وجود برتری عددی، سنگال در نیمه اول نتوانست گل دوم را بزند. سادیو مانه چند بار از چپ و مرکز خطر ساخت، اسماعیل سار با سرعتش مدافعان عراق را عقب برد و لمینه کامارا ریتم حملات را کنترل کرد، اما دفاع فشرده عراق و واکنش‌های دروازه‌بان اجازه نداد اختلاف قبل از استراحت بیشتر شود. تنها نکته منفی سنگال در نیمه اول کارت زرد عبدولای سک در دقیقه ۱۷ بود.

در شروع نیمه دوم، عراق جلال حسن را وارد دروازه کرد، اما فشار سنگال کم نشد. در دقیقه ۵۶، زیدان اقبال نزدیک محوطه خودی تحت فشار توپ را از دست داد، لمینه کامارا سریع توپ را ربود و آن را عرضی برای اسماعیل سار فرستاد. سار با تکل رو به جلو توپ را به دروازه رساند و گل دوم را زد. این گل از نظر تاریخی هم مهم بود؛ سار با چهارمین گل خود در جام جهانی، به بهترین گلزن تاریخ سنگال در این رقابت‌ها تبدیل شد.

یک دقیقه بعد، پاپ گیه وارد زمین شد و بازی را کاملاً تغییر داد. در دقیقه ۵۹، او تقریباً با اولین لمس خود از سمت راست محوطه توپ را گرفت، آن را روی پای چپ آورد و ضربه‌ای سنگین به گوشه دور زد. توپ به تور چسبید و سنگال ۳ بر ۰ جلو افتاد. گلی که هم از نظر فنی زیبا بود و هم از نظر روانی، عراق را کاملاً شکست.

سنگال در دقیقه ۷۲ به گل چهارم رسید. این بار حمله از سمت چپ و با مشارکت مانه و نیکلاس جکسون شکل گرفت. توپ پس از دفع ناقص مدافعان عراق پشت محوطه به پاپ گیه رسید و او بدون مکث، با ضربه‌ای پرقدرت دروازه را هدف گرفت. دومین گل او فقط چند دقیقه پس از ورود، سنگال را به همان اختلافی رساند که برای زنده کردن شانس صعود لازم داشت.

در دقیقه ۷۵، مانه می‌توانست گل پنجم را زودتر بزند، اما ضربه او به تیر دروازه خورد. عراق که از دقیقه ۱۳ ده‌نفره بود، دیگر توان خروج از فشار را نداشت. امیر العماری در دقیقه ۷۶ کارت زرد گرفت و پاپ گیه هم در دقیقه ۸۱ با خطا اخطار دید، اما کنترل مسابقه کاملاً در دست سنگال بود.

گل پنجم در دقیقه ۸۲ آمد. ایلیمان اندیایه توپ را در سمت راست گرفت، چند متر پیش رفت و از زاویه‌ای دشوار با ضربه‌ای سنگین دروازه عراق را باز کرد. این گل فقط نتیجه را ۵ بر ۰ نکرد؛ برای نخستین بار یک تیم آفریقایی در تاریخ جام جهانی در یک بازی پنج گل زد و سنگال با همین گل، تفاضل گل خود را به محدوده‌ای رساند که صعودش را محتمل کرد.

در دقایق پایانی، مرخاس دوسکی کارت زرد گرفت و جلال حسن چند بار دیگر دروازه عراق را نجات داد. سنگال حتی می‌توانست به گل‌های بیشتری برسد، اما بازی با همان نتیجه ۵ بر ۰ تمام شد. عراق بدون امتیاز و با سه شکست از تورنمنت کنار رفت؛ حضوری که بعد از چهل سال بازگشت به جام جهانی، پایان تلخی داشت. سنگال با سه امتیاز سوم گروه I شد و باید منتظر پایان مرحله گروهی بماند، اما برد تاریخی در تورنتو آن‌ها را دوباره به زندگی برگرداند.