نروژ مقابل فرانسه

فرانسه در آخرین بازی گروه I جام جهانی ۲۰۲۶ در بوستون استادیوم، نروژ را با نتیجه ۴ بر ۱ شکست داد و با ۹ امتیاز کامل، صدرنشین گروه شد. این بازی در ظاهر قرار بود جدال کیلیان امباپه و ارلینگ هالند باشد، اما هالند روی نیمکت ماند، مارتین اودگارد هم بازی نکرد و صحنه به‌طور کامل در اختیار عثمان دمبله قرار گرفت؛ بازیکنی که با یک هت‌تریک سریع در نیمه اول، مسیر مسابقه را یک‌طرفه کرد.

فرانسه از همان ثانیه‌های ابتدایی نشان داد برای صدرنشینی آمده است. هنوز بازی عملاً گرم نشده بود که امباپه با ضربه‌ای سریع تیر دروازه نروژ را لرزاند. این صحنه مقدمه فشاری بود که خط دفاع چرخشی نروژ توان تحمل آن را نداشت. نروژ با چند تغییر مهم وارد زمین شده بود و استوله سولباکن آشکارا بخشی از توان اصلی تیمش را برای مرحله حذفی نگه داشته بود.

در دقیقه ۷، فرانسه به گل اول رسید. نروژ در زمین خودی توپ را از دست داد، امباپه با دید عالی فضای پشت دفاع را دید و پاس را به دمبله رساند. دمبله توپ را کنترل کرد، با پای چپ ضربه‌ای دقیق زد و توپ را به گوشه دروازه فرستاد. فقط چند دقیقه بعد، پاتریک برگ با خطا کارت زرد گرفت و نشانه‌های آشفتگی نروژ بیشتر شد.

فشار فرانسه در دقیقه ۲۰ دوباره نتیجه داد. امباپه بار دیگر نقش سازنده داشت و با پاسی دقیق، دمبله را بین خطوط دفاعی نروژ پیدا کرد. دمبله این بار هم با پای چپ ضربه‌ای کات‌دار زد و دومین گل خود و فرانسه را ثبت کرد. اما نروژ خیلی زود واکنش نشان داد. در دقیقه ۲۱، آندریاس شیلدروپ توپ را به تلو آسگارد رساند و هافبک نروژ با حرکتی تیز و ضربه‌ای دقیق اختلاف را کم کرد.

این گل می‌توانست مسابقه را دوباره باز کند، اما دمبله اجازه نداد. در دقیقه ۳۲، اورلین شوامنی توپ را به دمبله رساند و او بار دیگر از سمت راست به داخل زد. چند لمس کوتاه، کمی فضا، و سپس یک ضربه کات‌دار دیگر به گوشه پایین؛ سومین گل او در ۳۲ دقیقه و هت‌تریکی که به یکی از سریع‌ترین هت‌تریک‌های تاریخ جام جهانی تبدیل شد. نیمه اول با برتری ۳ بر ۱ فرانسه تمام شد و نروژ برای زنده ماندن به نیمه دوم نگاه می‌کرد.

نروژ در شروع نیمه دوم با ورود مارتن تورسبی و مارکوس پدرسن تلاش کرد ساختار خود را ترمیم کند. خیلی زود هم فرصت بازگشت به مسابقه را به دست آورد. در دقیقه ۴۸، یورگن استرند لارسن پشت ضربه پنالتی ایستاد، اما مایک مانیان با واکنشی عالی مسیر توپ را بست و امید نروژ برای کم کردن اختلاف را از بین برد. این مهار، یکی از لحظات تعیین‌کننده مسابقه بود.

فرانسه بعد از آن بازی را کنترل کرد. گای استفان، که در غیاب دیدیه دشان روی نیمکت فرانسه بود، با ورود رایان شرکی و بردلی بارکولا در دقیقه ۶۵ انرژی تازه‌ای به خط حمله داد. نروژ هم سندر لانگاس، آنتونیو نوسا و ینس پیتر هاوگه را وارد کرد، اما کیفیت تصمیم‌گیری در یک‌سوم پایانی برای بازگشت کافی نبود.

در دقیقه ۷۴، اورلین شوامنی تنها کارت زرد فرانسه را گرفت و کمی بعد ابراهیما کوناته جای دایوت اوپامکانو را گرفت. فرانسه دیگر نیازی به فشار مداوم نداشت، اما همچنان در ضدحمله خطرناک بود. امباپه، با وجود گل نزدن، دو پاس گل ثبت کرده بود و تا زمان خروجش در دقیقه ۸۷، محور اصلی حملات فرانسه باقی ماند. مالو گوستو و ژان فیلیپ ماتتا هم در دقایق پایانی وارد زمین شدند.

ضربه آخر در وقت‌های تلف‌شده وارد شد. در دقیقه ۹۰+۵، بردلی بارکولا از سمت چپ فضا پیدا کرد، مکث کرد و سانتری دقیق به تیر دور فرستاد. دزیره دوئه با ضربه سر حساب‌شده توپ را از بالای دستان اگیل سلویک عبور داد و نتیجه را ۴ بر ۱ کرد. این گل، پایان رسمی شب بزرگ فرانسه بود.

فرانسه با این برد، گروه I را با سه برد، ۹ امتیاز و تفاضل گل قاطع تمام کرد و در مرحله یک‌سی‌ودوم نهایی باید با سوئد بازی کند. نروژ با وجود شکست، دوم گروه شد و به دیدار ساحل عاج می‌رود. برای فرانسه، مهم‌ترین پیام مسابقه این بود که حتی در شبی که امباپه گل نمی‌زند، دمبله می‌تواند بازی را به‌تنهایی تغییر دهد.