تاریخچه جام جهانی

در هفدهمین کنگره FIFA در آمستردام، برگزاری یک قهرمانی جهانی مستقل از فوتبال المپیک تصویب شد. این تصمیم، نقطه تولد رسمی جام جهانی بود.

نخستین جام جهانی با حضور ۱۳ تیم در اروگوئه برگزار شد. اروگوئه هم میزبان بود و هم اولین قهرمان تاریخ این تورنمنت شد.

جام جهانی در میانه جنگ جهانی دوم متوقف شد و دو دوره ۱۹۴۲ و ۱۹۴۶ برگزار نشد. مسابقات در ۱۹۵۰ دوباره به تقویم فوتبال جهان بازگشت.

برزیل میزبان اولین دوره پس از وقفه جنگ شد و جام جهانی دوباره به عنوان مهم‌ترین رویداد فوتبال ملی تثبیت شد.

برزیل با سومین قهرمانی خود جام ژول ریمه را برای همیشه تصاحب کرد. همان دوره، کارت زرد و قرمز هم برای نخستین‌بار در جام جهانی اجرا شد.

از جام جهانی ۱۹۷۴، جام فعلی FIFA World Cup Trophy برای نخستین‌بار وارد مسابقات شد و از آن زمان به نماد اصلی قهرمانی جهان تبدیل شد.

جام جهانی ۱۹۸۲ اسپانیا آغازگر دوره ۲۴ تیمی بود. این توسعه، حضور تیم‌های بیشتری از قاره‌های مختلف را ممکن کرد.

فرانسه ۱۹۹۸ آغاز دوره ۳۲ تیمی بود؛ ساختاری که تا پایان قطر ۲۰۲۲ حفظ شد و شکل مدرن جام جهانی را تعریف کرد.

کره جنوبی و ژاپن اولین میزبانان مشترک تاریخ جام جهانی شدند و این دوره، نخستین جام جهانی مردان در قاره آسیا بود.

آفریقای جنوبی جام جهانی را برای نخستین‌بار به قاره آفریقا برد و دامنه جغرافیایی میزبانی مسابقات را گسترده‌تر کرد.

در روسیه ۲۰۱۸، سیستم کمک‌داور ویدئویی برای نخستین‌بار در جام جهانی اجرا شد و یکی از مهم‌ترین تغییرات داوری تاریخ این مسابقات را رقم زد.

قطر میزبان اولین جام جهانی در خاورمیانه و جهان عرب شد. این دوره از ۲۰ نوامبر تا ۱۸ دسامبر برگزار شد و از نظر تقویم با دوره‌های سنتی تابستانی تفاوت داشت.

جام جهانی ۲۰۲۶ قرار است با ۴۸ تیم و ۱۰۴ مسابقه در کانادا، مکزیک و ایالات متحده برگزار شود؛ نخستین میزبانی مشترک سه‌کشوری در تاریخ جام جهانی.