نگرانیها درباره شهرهای میزبان آمریکا پیش از جام جهانی ۲۰۲۶ افزایش یافت
شهرهای میزبان آمریکا در آستانه جام جهانی ۲۰۲۶ با چه چالشهایی روبهرو هستند؟
در حالی که جام جهانی ۲۰۲۶ باید vitrine بزرگی برای نمایش توان میزبانی آمریکا، کانادا و مکزیک باشد، در بخش آمریکایی این تورنمنت نشانههایی از نگرانی و فشار مدیریتی دیده میشود؛ نگرانیهایی که بیشتر از هر چیز به حملونقل، هزینه حضور هواداران، سیاستهای سفر و تجربه کلی تماشاگران مربوط است. این نگرانیها از آن جهت مهماند که آمریکا قرار است بخش عمده مسابقات را برگزار کند و بنابراین هر مشکل ساختاری یا اجرایی در شهرهای میزبان این کشور، میتواند مستقیماً بر تصویر کلی جام جهانی ۲۰۲۶ اثر بگذارد.
یکی از روشنترین نمونههای این نگرانیها، وضعیت حملونقل به ورزشگاه متلایف است؛ جایی که نهتنها چند مسابقه مهم، بلکه فینال جام جهانی ۲۰۲۶ هم در آن برگزار خواهد شد. در روزهای اخیر، اعلام قیمت ۱۵۰ دلاری برای بلیت رفتوبرگشت قطار از نیویورک به ورزشگاه و ۲۲۵ دلاری برای پارک خودرو موجی از انتقادها را به همراه داشته است. مقامهای نیوجرسی گفتهاند این ارقام میتواند تجربه هواداران را تضعیف کند و این پرسش را مطرح کردهاند که چرا فیفا نباید سهم بیشتری در جبران هزینههای زیرساختی و انتقالی داشته باشد.
مسئله فقط گرانی نیست؛ بلکه ناهمگونی تجربه هواداران در شهرهای مختلف هم زیر سؤال رفته است. برای مثال، کانزاسسیتی مدلی بهمراتب ارزانتر معرفی کرده و برای انتقال هواداران به ورزشگاه، بلیت ۱۵ دلاری در نظر گرفته است. همین تفاوت فاحش نشان میدهد همه شهرهای میزبان با یک منطق واحد به جام جهانی نزدیک نشدهاند و این میتواند احساس نابرابری در دسترسی و خدمات را میان هواداران تشدید کند. از منظر تجربه کاربر، چنین فاصلهای میان شهرها یکی از ضعفهای بالقوه تورنمنت در خاک آمریکا به حساب میآید.
در کنار مسائل درونشهری، محدودیتهای سفر و ویزا هم به یکی از موضوعات جدی پیرامون جام جهانی ۲۰۲۶ تبدیل شدهاند. شورای روابط خارجی آمریکا هشدار داده که بخشی از جهان ممکن است عملاً نتواند به آسانی در این تورنمنت شرکت کند، چون ایالات متحده قرار است ۷۸ بازی از ۱۰۴ مسابقه را میزبانی کند و هر محدودیت در ورود، تأثیر بسیار بزرگی بر حضور هواداران خارجی خواهد داشت. این گزارش میگوید بعضی کشورهایی که تیمهایشان به جام جهانی رسیدهاند، با درجاتی از محدودیت یا مشکل ویزایی مواجهاند و این موضوع میتواند به کاهش حضور فیزیکی هواداران در برخی بازیها منجر شود.
این نگرانیها فقط از زاویه حقوقی یا سیاسی مهم نیستند، بلکه به اقتصاد رویداد هم آسیب میزنند. گزارش Fortune در اوایل آوریل تأکید کرد که تنشهای سیاسی، سختگیریهای سفر و فضای نامطمئن بینالمللی ممکن است باعث شود بخشی از گردشگران و هواداران خارجی از برنامه سفر به آمریکا صرفنظر کنند. وقتی این عامل را کنار هزینههای بالای بلیت، حملونقل و اقامت قرار دهیم، روشن میشود که چالش شهرهای میزبان آمریکا فقط در آمادهسازی ورزشگاه یا امنیت روز بازی خلاصه نمیشود؛ بلکه با یک مسئله بزرگتر یعنی جذاب و قابلدسترس نگه داشتن تورنمنت برای هواداران جهانی روبهرو هستیم.
در واقع، جام جهانی ۲۰۲۶ در آمریکا بیش از هر چیز با این سؤال مواجه است که آیا میتواند تجربهای روان، منصفانه و قابلدسترس برای هواداران بسازد یا نه. اگر در یک شهر، هزینه رفتوآمد به ورزشگاه چند برابر یک شهر دیگر باشد، اگر ورود هواداران بعضی کشورها دشوار شود، یا اگر مسائل لجستیکی باعث شود بخشی از تماشاگران از حضور منصرف شوند، آن وقت موفقیت تورنمنت فقط با تعداد بازیها و شکوه افتتاحیه و فینال سنجیده نخواهد شد. از همین رو، نگرانیهایی که درباره شهرهای میزبان آمریکا مطرح شدهاند، بیشتر از یک حاشیه خبری سادهاند و به هسته تجربه جام جهانی مربوط میشوند.
برای مخاطبانی که روندهای جام جهانی، شرایط میزبانی، تحلیل فضای پیرامونی مسابقات و تجربه هواداران را دنبال میکنند، این موضوع اهمیت زیادی دارد. چون جام جهانی ۲۰۲۶ فقط با کیفیت بازیها تعریف نمیشود؛ آنچه در ایستگاههای قطار، فرودگاهها، مرزها، هتلها و مسیر ورزشگاهها رخ میدهد هم بخشی از واقعیت این تورنمنت است. از این زاویه، نگرانی درباره شهرهای میزبان آمریکا نشان میدهد که بزرگترین چالش جام جهانی ۲۰۲۶ شاید نه در داخل زمین، بلکه در چگونگی مدیریت موج عظیم هواداران در یک محیط پیچیده و پرهزینه باشد.