ستارههایی که به دلیل مصدومیت در خطر از دست دادن جام جهانی ۲۰۲۶ هستند
از یامال تا رودریگو؛ بازیکنانی که ممکن است جام جهانی ۲۰۲۶ را از دست بدهند
با نزدیک شدن به جام جهانی ۲۰۲۶، نگرانی درباره وضعیت آمادگی بازیکنان بزرگ بیشتر از همیشه شده است. در حالی که تیمهای ملی در حال نهایی کردن برنامههای خود برای حضور در این تورنمنت هستند، مصدومیت بعضی از ستارهها به یکی از مهمترین دغدغههای کادرهای فنی تبدیل شده است. برای بسیاری از بازیکنان، حضور در جام جهانی بزرگترین هدف دوران حرفهای به حساب میآید، اما فشردگی شدید فصل، تعداد بالای بازیها و فشار بدنی مداوم باعث شده برخی چهرههای مهم، حالا در آستانه از دست دادن این فرصت بزرگ قرار بگیرند.
در فوتبال امروز، بازیکنان سطح بالا در طول یک فصل گاهی بین ۴۰ تا ۶۰ بازی رسمی انجام میدهند و همین فشار مداوم، خطر آسیبدیدگی را به شکل محسوسی بالا میبرد. حالا که فصلهای اروپایی به پایان نزدیک میشوند، فهرست بازیکنان مصدوم هم طولانیتر شده و بعضی از نامهای مهم، یا بهطور قطعی از جام جهانی ۲۰۲۶ دور شدهاند یا در رقابتی سخت با زمان برای رسیدن به آمادگی قرار دارند. همین مسئله، وضعیت بسیاری از تیمهای ملی را در ماههای منتهی به تورنمنت پیچیدهتر کرده است.
یکی از مهمترین نامهای این فهرست، هوگو اکیتیکه است. مهاجم فرانسوی که در فصل اخیر عملکرد خوبی از خود نشان داده بود، دچار آسیبدیدگی از ناحیه تاندون آشیل شده و بر اساس اعلام باشگاهش، ادامه فصل و همچنین حضور در جام جهانی را از دست داده است. برای فرانسه، غیبت اکیتیکه فقط از دست دادن یک مهاجم آماده نیست، بلکه از دست دادن یکی از گزینههای مؤثر در خط حمله است؛ بازیکنی که میتوانست در کنار ستارههای بزرگ این تیم، عمق ترکیب را بالا ببرد و در طول تورنمنت نقش مهمی ایفا کند.
در برزیل هم شرایط برای بعضی ستارهها نگرانکننده است. رودریگو با پارگی رباط صلیبی، یکی از بزرگترین ضربهها را متحمل شده و تقریباً شانس حضور در جام جهانی را از دست داده است. این اتفاق برای بازیکنی که یکی از مهمترین مهرههای هجومی برزیل محسوب میشود، ضربهای بسیار بزرگ است. در کنار او، ادر میلیتائو هم با آسیبدیدگی عضلانی روبهرو شده و حالا باید با زمان بجنگد تا شاید بتواند خود را به آمادگی لازم برساند. همچنین استووائو ویلیان، ستاره جوان و آیندهدار فوتبال برزیل، با وجود اینکه امیدهایی برای رسیدنش وجود دارد، همچنان در موقعیتی مبهم قرار دارد و مشخص نیست کادر فنی تیم ملی حاضر شود روی او ریسک کند یا نه.
برای آلمان، خبر بد مربوط به سرژ گنابری است. مهاجم بایرن مونیخ به دلیل پارگی عضله اداکتور، از فهرست بازیکنانی خارج شده که میتوانند در جام جهانی حاضر باشند. غیبت گنابری برای تیمی مثل آلمان که همیشه به تجربه، انعطاف هجومی و تنوع گزینهها در خط حمله متکی است، یک ضربه جدی محسوب میشود. چنین بازیکنانی فقط از نظر فنی مهم نیستند، بلکه در تورنمنتهای بزرگ، تجربه و شخصیتشان هم میتواند به تیم کمک کند.
در غنا نیز وضعیت نگرانکننده است. محمد قدوس که یکی از مهمترین ستارههای تیم ملی این کشور به شمار میرود، پس از یک روند درمانی طولانی دوباره با مشکل تازهای مواجه شده و حالا احتمال انجام جراحی مجدد برای او مطرح است. اگر این اتفاق قطعی شود، شانس حضور او در جام جهانی بسیار پایین خواهد آمد. در کنار او، محمد سالیسو هم با پارگی رباط صلیبی، عملاً از جام جهانی دور شده است. از دست دادن همزمان چنین مهرههایی برای تیمی مثل غنا، میتواند ساختار فنی و تعادل کلی تیم را بهشدت تحت تأثیر قرار دهد.
در میان بازیکنانی که هنوز امید به بازگشت دارند، نام لامین یامال بیش از بقیه جلب توجه میکند. ستاره جوان اسپانیا با آسیبدیدگی همسترینگ ادامه فصل باشگاهی خود را از دست داده، اما پیشبینیها نشان میدهد که برای جام جهانی به آمادگی خواهد رسید. با این حال، حتی اگر او از نظر پزشکی آماده شود، باز هم این سؤال مطرح خواهد بود که آیا میتواند بدون افت سطح، بلافاصله در بالاترین سطح رقابت ملی ظاهر شود یا نه. برای اسپانیا، رسیدن یامال به فرم مطلوب یکی از مهمترین معادلات پیش از شروع مسابقات خواهد بود.
آردا گولر هم در شرایطی نسبتاً مشابه قرار دارد. هافبک تکنیکی ترکیه به دلیل آسیبدیدگی عضلانی ادامه فصل را از دست داده، اما هنوز امیدهایی برای بازگشت او تا زمان شروع جام جهانی وجود دارد. گولر در سالهای اخیر به یکی از مهمترین چهرههای نسل جدید فوتبال ترکیه تبدیل شده و اگر نتواند به تورنمنت برسد، ضربه مهمی به جاهطلبیهای تیم ملی کشورش وارد خواهد شد. به همین دلیل، روند درمان او با دقت زیادی دنبال میشود.
آنچه این فهرست را مهمتر میکند، فقط نام بازیکنان نیست، بلکه تأثیری است که غیبت آنها میتواند بر مسیر تیمهای ملی بگذارد. در تورنمنتی مثل جام جهانی ۲۰۲۶، تیمهایی موفقترند که نهفقط ستارههای بزرگ، بلکه عمق ترکیب و ثبات بدنی مناسبی هم داشته باشند. وقتی بازیکنان کلیدی درست پیش از مسابقات دچار مصدومیت میشوند، مربیان ناچارند هم از نظر تاکتیکی و هم از نظر روانی، برنامههای خود را بازنویسی کنند. به همین دلیل، پرونده مصدومیتها همیشه یکی از مهمترین عوامل پنهان در شکلگیری سرنوشت فوتبال ملی در تورنمنتهای بزرگ است.
در نهایت، وضعیت این بازیکنان نشان میدهد که راه رسیدن به جام جهانی فقط به کیفیت فنی یا انتخاب کادر فنی وابسته نیست؛ سلامت جسمانی هم به همان اندازه تعیینکننده است. بعضی از این ستارهها بهطور قطعی جام جهانی را از دست دادهاند، بعضی دیگر هنوز شانس دارند و برخی هم در منطقه خاکستری قرار گرفتهاند. در ماههای آینده، وضعیت بدنی این بازیکنان یکی از مهمترین موضوعاتی خواهد بود که نهفقط مربیان، بلکه هواداران، رسانهها و تحلیلگران فیفا و فوتبال جهانی با دقت دنبال خواهند کرد.